Tasman Glacier vs Franz Josef: który spacer po lodowcu zarezerwować

Southern Alps ciągną się przez całą Wyspę Południową, a główny dział wodny dzieli pogodę na pół. Powietrze znad Morza Tasmana uderza najpierw w zachodnie zbocze i tam zostawia większość deszczu; to, co przechodzi na wschód, dociera już suchsze. Ten jeden fakt sprawia, że dolina lodowcowa po jednej stronie łańcucha wygląda zupełnie inaczej niż dolina lodowcowa po drugiej, nawet gdy lód nad nimi zachowuje się dokładnie tak samo.

Tasman leży po wschodniej stronie, w parku narodowym Aoraki / Mount Cook. Jego dolina jest szeroka, otwarta i w dużej mierze pusta: kępy tussock, żwirowe równiny, szare wały morenowe i jezioro wody roztopowej na końcu lodu. Aoraki / Mount Cook, najwyższy szczyt kraju, góruje nad jej górnym końcem, a droga od Lake Pukaki to jeden długi widok na łańcuch, a nie tunel wśród drzew. To krajobraz wysokogórski, a skala tego miejsca jest tym, co ludzie zapamiętują.

Zachodnie lodowce — Franz Josef i Fox — schodzą drugim zboczem w stronę wybrzeża, a ich doliny porasta wilgotny las deszczowy strefy umiarkowanej. Z tego kontrastu słynie West Coast: z jednej strony paprocie, mech i deszcz, z drugiej lód, wszystko w niewielkiej odległości od siebie. Miasteczka leżą przy nadmorskiej drodze, więc te lodowce zwykle wpisują się w trasę po zachodniej stronie, a nie w pobyt pod Mount Cook.

Żadna ze stron nie jest lepszym lodowcem w sensie absolutnym: Tasman to alpejskie zagłębienie pod najwyższymi szczytami Nowej Zelandii, zachodnie doliny to lód wchodzący w las.

To właśnie zaskakuje ludzi planujących oba regiony, więc warto powiedzieć to wprost. Na Tasmanie trasa naziemna kończy się w punkcie widokowym: bezpłatny szlak prowadzi po morenie do punktu widokowego nad jeziorem końcowym, a między tobą a lodem jest woda i luźne skały. Czas na samym lodowcu z przewodnikiem sprzedaje się jako lot helikopterem — wlatujesz, przewodnik zakłada raki, i idziesz po powierzchni na górze.

Zachodnie lodowce działają dziś tak samo, więc porównanie nie polega na tym, po którym można chodzić. To dwa regiony alpejskie z takim samym dostępem i bardzo różnym otoczeniem.

Różni się kształt wycieczki. Na Tasmanie lot jest krótki, bo miejsce lądowania leży tuż nad doliną za wioską: dwie tutejsze wycieczki helikopterem z wędrówką trwają trzy godziny od drzwi do drzwi, a dwie z nich spędza się na chodzeniu po lodzie z przewodnikiem. Oferty obu opisują ten sam przebieg — lot nad doliną, lądowanie na lodowcu, raki, wędrówka. Jedna kosztuje 2 030 zł i ma 328 opinii ze średnią 4,9; druga to 2 133 zł z 260 opiniami i oceną 4,8.

Jest też wersja, która startuje z daleka. Całodniowa wycieczka z Queenstown za 4 065 zł zabiera cię samolotem nad Southern Alps, przenosi na lód helikopterem i przywozi z powrotem tego samego dnia — sześć godzin w sumie, z czego dwie na lodowcu. To najdroższa wycieczka na tej stronie i istnieje, bo wiele osób nocuje w Queenstown i chce zobaczyć Tasmana bez przenoszenia hotelu.

Większość ludzi tak naprawdę nie wybiera między lodowcami; wybiera między trasami, które zostały w połowie ustalone, zanim w ogóle pojawił się temat lodowca. Jeśli plan już zakłada Christchurch → Tekapo → Pukaki → Queenstown, to Mount Cook Village jest krótkim objazdem od tej linii, a Tasman to lodowiec, który mijasz po drodze. Transfer za 510 zł pokonuje dokładnie ten odcinek w jedną stronę w osiem godzin przez Fairlie, Tekapo i Pukaki, a jego ocena to 4,9.

Jeśli wolisz w ogóle się nie przemieszczać, wycieczka jednodniowa za 790 zł zajmuje trzynaście godzin od wyjazdu z Christchurch i wraca tego samego wieczoru, z Tekapo, Pukaki i Tasman Valley po drodze. To długi dzień i pasuje bardziej osobom, które mają już zarezerwowany nocleg w mieście, niż tym, które mają czas w wiosce.

A jeśli cała podróż opiera się na Queenstown, wycieczka w obie strony za 4 065 zł to jedyna oferta tutaj, która zabiera cię na lód Tasmana i wraca stamtąd w ciągu jednego dnia. Dla trasy, która nigdy nie skręca na północ, to jest właśnie ten kompromis.

Niezależnie od tego, którą stronę wybierzesz, zaplanuj zapas: dwie noce w pobliżu wioski dają pogodzie drugą szansę, a każdą ofertę tutaj można anulować bezpłatnie do dwudziestu czterech godzin przed rozpoczęciem.